Songs from De Droom van Alfred Jodocus Kwak (book)

This is a list of all the songs featured in the book De Droom van Alfred Jodocus Kwak and their translations.

Diep- en diepbedroefd

(lit. "Deep, deeply sad")

This is featured on page 23 and is a song originally sung by Amanda de Vlinder, but later in his daydream on page 38, Alfred Jodocus Kwak also attributes this to minstrel Kukeleku.

Diep- en diepbedroefd...

Niemand, niemand hoeft
er diep- en diepbedroefd te zijn:
al doet alles je pijn, het leven is fijn.
Alfie, weet je, mijn vleugels trillen!
Als ik niet al oma was
en als ik geen vlinder was,
dan wist ik wel wat ik zou willen:
dan wou
ik jou,
maar jouw leven is lang en het mijne ragfijn
en jij bent groot en ik ben klein.
Geen probleem, het kan dus niet.
Geen probleem, geen verdriet.
Je hoeft niet zo diep,
hoeft niet zo diep,
zo diepbedroefd te zijn...

---

Deep, deeply sad...
No one, no one needs
to be deep, deeply sad:
even if everything hurts, life is good.
Alfie, you know, my wings are trembling!
If I weren’t already a grandmother
and if I weren’t a butterfly,
then I would know what I’d want:
I would want
you,
but your life is long and mine is gossamer-thin,
and you are big and I am small.
No problem, so it cannot be.
No problem, no sorrow.
You don’t have to be so deeply,
don’t have to be so deeply,
so deeply sad...

Kukeleku/De laatste ballade

(lit. "Cock-a-doodle-doo/The last ballad")

In Alfred's daydream on page 39, minstrel Kukeleku sings this song, which was originally based on the song from episode 4 of the animated series. The song isn't given a name in the book, but is referred to as Kukeleku's last ballad. Anton Snorman also sings this song for Meester Bas Buldog while playing on the piano on page 166.

Kukeleku van nu en dan,

van dan en nu
Ben ik bij de één
dan verlang ik naar de ander.
Ben ik bij de ander
dan denk ik aan diegeen,
diegeen die ik niet ken,
maar ooit nog wel zal kennen.
Hennen genoeg die ik nog niet ken.
Ik wil altijd zijn
waar ik niet ben.
Kukeleku van nu en dan,
van dan en nu.
Kukeleku van nu en dan,
van dan en nu.

---

Cock-a-doodle-doo of now and then,
of then and now
When I am with one
then I long for the other.
When I am with the other
then I think of the one,
the one I do not know,
but will someday come to know.
Plenty of hens I do not yet know.
I always want to be
where I am not.
Cock-a-doodle-doo of now and then,
of then and now.
Cock-a-doodle-doo of now and then,
of then and now.

Lied voor Dolf de Kraai

(lit. "Song for Dolf the Crow")

The song Alfred sings to soothe Dolf de Kraai while stuck in the well also doesn't have a name and is a song Alfred improvises on the spot on page 66. Dolf doesn't like it.

Ik zou mijn hoofd wel op je schouder willen leggen,

maar jouw ellebeoog duwt mij weer opzij.
Ik zou je zoveel lieve dingen willen zeggen,
maar ik vraag me af: Geef jij wel iets om mij?

Ik zou je als een kleine vogel willen wiegen,
als een kleine zwarte vogel op mijn schoot,
maar ik en bang dat je gaat schelden en gaat liegen
en daarom zijn we allebei
als de dood,
ja, nu zijn we allebei
als de dood...

---

I would like to lay my head upon your shoulder,
but your elbow pushes me aside again.
I would like to tell you so many sweet things,
but I wonder: Do you care about me at all?

I would like to rock you like a little bird,
like a little black bird upon my lap,
but I am afraid you’ll start cursing and lying
and that is why we are both
scared to death,
yes, now we are both
scared to death...

Nog nooit

(lit. "I have never")

Henk de Mol tells the story about his friend Johan Sebastiaan Kwak who fell in love with Anna van de Polder and wrote this song about her, which he starts to sing for Alfred starting page 82. This is based on Nog Nooit (M12) from the animated series.

Nog nooit

in heel mijn leven
zag ik zo'n lieve eend
eentje zoals jij
je snavel is de liefste
je vleugels zijn de zachtste
je krusltaart is de wipste
van de plas
werkelijk de allerliefste wipste van de plas

als ik je zie zwemmen
kopje onder duiken
en je komt weer boven water
dan,
weet ik zeker
boven alles
dat ik niets liever meer
zou willen dan
voor jou...
een nestje bouwen
met je trouwen
samen eitjes maken
dan voor altijd
immer ooit
samen waggelen
en kwaken

---

Never before
in all my life
have I seen such a sweet duck
one just like you
your beak is the sweetest
your wings are the softest
your curly tail is the perkiest
on the pond
truly the very sweetest, perkiest one on the pond

when I see you swimming
diving under headfirst
and you come back up above the water
then,
I know for certain
above all else
that there is nothing I
would want more than
for you...
to build a little nest
to marry you
to make little eggs together
then forever
ever after
to waddle together
and quack

Nijlrok Hap-in-slik-door jingle version 1

(lit. "Nijlrok Eat-up-swallow version 1")

On page 141 and 142 Alfred and Henk listen to the radio and hear Krabnagel de Kater sing the jingle to Nijlrok Hap-in-slik-door, one of Kaspar Rokodil and Olaf Nijlpaard's companies, directed by Anton Snorman.

Maar op elke snelweg stop ik voor

een restaurant Hap-in-slik-door!
Zo doet ons hele kattenkoor

Nijlrok! Nijlrok! Hap-in-slik-door,

voor de carnivoor en de omnivoor!

---

But on every highway I stop for
a Hap-in-slik-door restaurant!
That’s what our whole cat choir does

Hippo-rock! Hippo-rock! Hap-in-slik-door,

for the carnivore and the omnivore!

Je hebt mij toch

(lit. "You still have me")

Sung by Hermanus Turfsteker, an obvious stand-in for Herman van Veen himself, on the radio during the show called Eentje voor een eend on page 143. Alfred hears it for the first time. On page 154 Alfred remembers part of the lyrics.

Je hebt niemand meer

die jouw glas inschenkt
en niemand die met jou wil spelen,
er is niemand meer
die jouw kant uit wil gaan,
die zich met jou geen moment zal vervelen.

Niemand meer, maar
je hebt mij toch!

Geen levende ziel
die jouw leven verlengt
als in kamers het licht wordt ontstoken,
nee, geen levende ziel:
de tv gaat aan
en geen zegel wordt nu nog verbroken.

Je dwaalt door de jaren.
Wie jij nu gedenkt
die kunnen allang niet meer praten.
Ik, ik ben iedereen kwijt
maar bij jou blijf ik staan
want bij jou word ik binnengelaten.

Je hebt niemand meer, maar
je hebt mij toch!

---

You have no one left
to pour your glass
and no one who wants to play with you,
there is no one left
who wants to go your way,
who would never be bored with you for a moment.

No one left, but
you still have me!

Not a living soul
to prolong your life
when the lights are turned on in rooms,
no, not a living soul:
the TV is switched on
and no seal is broken anymore.

You wander through the years.
Those you now remember
can no longer speak at all.
I, I have lost everyone
but I remain standing by you
because with you I am let inside.

You have no one left, but
you still have me!

Minstrel Kukeleku's final song

The very last recorded song of the minstrel seems to be about an impossible meeting, between Alfred daydreaming and the minstrel himself, and Kukeleku's fascination with Alfred's ballpoint pen. The song is read by Meester Bas Buldog on page 171.

'k Ontmoette op het marktplein

te Polderstad een eendje klein;
het had een veer — zo wonderbaarlijk —
met inkt erin! Doch wat toen waarlijk
geschiedde, was, dat 't eendje opvloog
alsof de eeuwigheid het opzoog.

'k Ben naar Breed Rietland uitgeweken;
naar veer en eendj'heb 'k uitgekeken,
al dromende: Och kon 'k proberen
zulk schrijfgereedschap te hanteren!
Hoe schoon zou mij het schrijven afgaan!
Mijn koren! Vér zou het van 't kaf staan!

Wee mij! Oh, eendje, klein en teder!.
Leen mij toch wederom uw veder!
Ach gij! In landen en in steden
zocht ik u w spoor, uw zwemvliestreden
Gij, eendje klein uit Polderstad,
vliegt gij, of dobbert gij op het nat?

---

Minstrel Cock-a-doodle-doo’s Last Song

'I met in the marketplace
in Polderstad a little duck;
it had a feather — so wondrous —
with ink inside! Yet what then truly
happened was that the little duck flew up
as if eternity had drawn it in.

I traveled to Breed Rietland;
for feather and duck I kept watch,
all while dreaming: Oh, could I but try
to wield such a writing tool!
How beautifully writing would come to me!
My wheat! Far would it stand from the chaff!

Woe is me! Oh, little duck, small and tender!.
Lend me once again your quill!
Ah, you! In countries and in cities
I searched for your trail, your web-footed steps
You, little duck from Polderstad,
do you fly, or do you bob upon the water?

De Kraaienpartij mars

(lit. "The Crow Party march")

Dolf de Kraai, Hannes Ganzenbord and Wannes Ganzenbord sing this song at the start of their Kraaienpartij meeting, starting on page 173.

Door te marcheren

zullen we ze leren!
Links, rechts,
links, rechts,
links, rechts.

Wie niet voor is
die is tegen!
Links, rechts,
links, rechts,
links, rechts.

En wie ons wil verlakken
zullen we vertrappen
met onze hakken!
Links, rechts,
links, rechts,
links, rechts.

---

By marching on
we will teach them!
Left, right,
left, right,
left, right.

Whoever is not for us
is against us!
Left, right,
left, right,
left, right.

And whoever tries to trick us
we will trample
with our heels!
Left, right,
left, right,
left, right.

Minstrel Kukeleku's verse

On page 45 of the collected works of the minstrel, Meester Bas Buldog finds a short verse, which he reads starting page 211 of the book.

Wie frank en vrij zijn huis verlaat,

kalm als een lam dat schuldeloos graast,
hoeft op het geluk niet te hopen.

Kukeleku! Kukeleku!
Van de schepping to anno-nu
heerst de dodelijke haat.

Want als de sluwe vos is het kwaad,
het kwaad dat over de aarde raast.
Wie en kan er het kwaad ontlopen.

Kukeleku! Kukeleku!
De dieren hebben hun menu
en de kost gaat uit voor de baat.

---

Whoever leaves his home bold and free,
calm as a lamb that grazes guiltlessly,
need not hope for happiness.

Cock-a-doodle-doo! Cock-a-doodle-doo!
From creation to the present day
deadly hatred reigns.

For evil is like the cunning fox,
the evil that races across the earth.
Who can escape evil?

Cock-a-doodle-doo! Cock-a-doodle-doo!
The animals have their menu
and the cost comes before the gain.

Nijlrok Hap-in-slik-door jingle version 2

(lit. "Nijlrok Eat-up-swallow version 2")

On page 216 Krabnagel de Kater sings a second version of the jingle to Nijlrok Hap-in-slik-door, one of Kaspar Rokodil and Olaf Nijlpaard's companies, to the White chess queen.

Langs de wegen van Groot Waterland

van oost naar west, van noord tot zuid,
en van de soep tot aan het fruit,
bent u heus het allerbeste uit

in een Nijlrok Snelwegrestaurant
Hap-in! Slik-door! Smakelijk eten!
Wie niet komt die moet het zelf maar weten!

---

Along the roads of Groot Waterland
from east to west, from north to south,
and from the soup right through to the fruit,
you really are best off

in a Nijlrok Highway Restaurant
Bite in! Swallow down! Enjoy your meal!
Whoever doesn’t come has only themselves to blame!